به گزارش اقتصادنیوز، رکود، کاهش فروش، کاهش ارزش ریال، افت قدرت خرید و افزایش هزینه‌های زندگی باعث شده است که وام، بیش از هر زمان دیگری به یکی از نیازهای اصلی خانوارها و کسب‌وکارهای کوچک تبدیل شود.

بسیاری از صاحبان مشاغل می‌گویند فروش آنها نسبت به سال‌های گذشته کاهش یافته، چک‌های برگشتی بیشتر شده و گردش مالی کسب‌وکارها به شدت افت کرده است. از سوی دیگر خانوارها نیز با رشد هزینه‌های اجاره، درمان، آموزش و معیشت روبه‌رو هستند؛ شرایطی که باعث شده تقاضا برای دریافت تسهیلات و تامین نقدینگی افزایش یابد.

در چنین فضایی، بازار وام تنها به شعب بانک‌ها محدود نمانده است. بررسی‌های خبرنگار اقتصادنیوز نشان می‌دهد همزمان با افزایش نیاز مردم به نقدینگی، شبکه‌ای از واسطه‌ها، شرکت‌ها و موسسات مختلف نیز شکل گرفته‌اند که هرکدام وعده دریافت سریع پول را می‌دهند؛ از وام‌های غیررسمی با چک و سفته گرفته تا فروش ضامن و شرکت‌هایی که در ازای دریافت سهم خود، فرآیند اخذ تسهیلات را تسهیل می‌کنند.

این در حالی است که آمارهای رسمی نیز از افزایش تمایل مردم به دریافت تسهیلات حکایت دارد. در سال‌های اخیر، حجم تسهیلات پرداختی شبکه بانکی به طور مستمر رشد کرده و بخش قابل توجهی از خانوارها و بنگاه‌های کوچک برای تامین سرمایه در گردش یا جبران کسری بودجه خود به وام وابسته شده‌اند. اما در کنار نظام بانکی، اکنون بازاری موازی نیز شکل گرفته که قواعد و هزینه‌های خاص خود را دارد.

وام یک هفته‌ای؛ پول فوری با چک و سفته

یکی از مدل‌هایی که این روزها در فضای مجازی و کانال‌های تبلیغاتی به وفور دیده می‌شود، وام‌های غیررسمی است. در این شیوه، افراد یا گروه‌هایی خارج از شبکه بانکی با دریافت چک و سفته، مبالغی را در کمتر از یک هفته در اختیار متقاضی قرار می‌دهند.

در ظاهر فرآیند ساده است؛ ضامن نیاز نیست و خبری از استعلام‌های طولانی بانکی نیست. اما هزینه این سرعت، سودهای بسیار بالاست. به گفته فعالان این بازار، سود پرداختی برای یک وام ۳۰۰ میلیون تومانی، در یک سال به حدود 648 میلیون تومان می‌رسد. در صورت بروز مشکل در بازپرداخت نیز چک و سفته به اجرا گذاشته می‌شود و عملا امکان چانه‌زنی یا دریافت مهلت وجود ندارد. این مدل بیش از هر چیز بر نیاز فوری افراد به پول تکیه دارد؛ نیازی که گاهی باعث می‌شود متقاضیان بدون توجه به هزینه نهایی، تنها به دنبال دریافت سریع نقدینگی باشند.

ضامن فروشی هم به بازار وام وارد شد!

در کنار وام‌دهندگان غیررسمی، پدیده دیگری نیز در حال گسترش است؛ «ضامن فروشی».

بررسی‌ها نشان می‌دهد برخی موسسات و واسطه‌ها با استفاده از آشنایی خود با فرآیندهای بانکی، ابتدا وضعیت اعتباری افراد را بررسی می‌کنند و سپس به آنها اعلام می‌کنند که امکان دریافت چه نوع وام‌هایی را از کدام بانک‌ها دارند. این افراد در قبال انجام امور اداری و تشکیل پرونده، برای هر یک وام به طور متوسط 5 میلیون تومان کارمزد دریافت می‌کنند.

اما فعالیت آنها به همین جا ختم نمی‌شود. بخشی از این مجموعه‌ها ضامن نیز در اختیار متقاضی قرار می‌دهند. به بیان دیگر، افرادی که امکان معرفی ضامن معتبر ندارند، می‌توانند در ازای پرداخت هزینه (این مورد را در زمان قرارداد و به صورت حضوری اعلام می‌کنند)، از ضامن‌های معرفی شده توسط این موسسات استفاده کنند.

در تماس با برخی از این مجموعه‌ها، وعده دریافت وام ظرف چند روز و بدون دغدغه ضامن داده می‌شود؛ هرچند در نهایت قرارداد اصلی میان مشتری و بانک منعقد می‌شود و این واسطه‌ها صرفا در نقش تسهیل‌کننده بازاری پرسود برای خود به راه انداخته‌اند.

به گزارش اقتصادنیوز، سیدحسین موسویان، دیپلمات پیشین جمهوری اسلامی ایران و استاد دانشگاه پرینستون آمریکا در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

«تفاهم ایران و امریکا با اعلام دو پایتخت و کشورهای واسطه؛ نهایی و قرار است جمعه ۱۹ جوئن در ژنو امضاء و مذاکرات اصلی ۶۰ روزه آغاز شود. چند نکته:

۱- مهمترین بخش این توافق ۳ اصل ابتدایی است:

الف: ترک مخاصمات مسلحانه

ب.احترام به حاکمیت ملی، و عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر.

اگر توافق نهایی بر اساس این بند صورت گیرد؛ شاهد تحولات مهمی در تامین صلح و ثبات و امنیت منطقه و آینده روابط امریکا و ایران خواهیم بود.

۲- بعد از انتخاب آیت الله سید مجتبی خامنه ای بعنوان سومین رهبر جمهوری اسلامی، گمانه زنی های گسترده ای در مورد سلامت و توانایی ایشان در سطح جهان مطرح شد. این تفاهم‌نامه سند اقتدار و نشانه توانمندی ایشان در تصمیم گیرهای بزرگ برای آینده ایران است.

۳- بعد از انقلاب، گزینه حمله نظامی به ایران، مهمترین خواسته اسراییل و برخی دیگر از متحدین امریکا در منطقه بود و لذا همه روسای جمهور آمریکا، این گزینه را در دستور کار داشتند. اما پرزیدنت ترامپ تنها رییس جمهوری بود که این ریسک را پذیرفت. رسانه های بزرگ آمریکا هم گزارش دادند که اسراییل به ایشان اطمینان داده بود که با حمله نظامی، ایران سقوط میکند. مقاومت ایران در جنگ ۳۶۷ روزه آمریکا-اسراییل؛ در حقیقت به تئوری « گزینه نظامی» و «تغییر رژیم در ایران» خاتمه داد.

۴- اما توافق نهایی بین آمریکا و ایران در صورتی به صلح پایدار خواهد انجامید که:

الف: واشینگتن و تهران در مورد کلیه اختلافات و نگرانی های اساسی متقابل گفتگو و توافق مرضی الطرفین حاصل شود.

ب: مذاکرات وزرای خارجه ۸ کشور حاشیه خلیج فارس آغاز و در قالب «نظام جدید همکاری و امنیت خلیج فارس»؛ نه تنها مسئولیت جمعی حفظ امنیت خلیج فارس را برعهده گیرند بلکه همکاریهای همه جانبه مشابه «اتحادیه اروپا» را در حوزه خلیج فارس شکل دهند.

ج- با وساطت آمریکا؛ اسراییل و ایران به تهدیدات نظامی-امنیتی و موجودیتی متقابل چند دهه گذشته خاتمه دهند.

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از عصرایران، جریان پایداریو حامیان آن که فکر می کنند ایران به حدی از نظر نظامی قدرتمند است که می تواند آمریکا را شکست دهد، اسرائیل را با خاک یکسان کند و فلسطین را آزاد کرده و به صاحبان اصلی اش بازگرداند، این روزها در حال فراخوان «قشون کشی خیابانی علیه هر گونه توافق احتمالی بین ایران و آمریکا و پایان جنگ» هستند.

آنها مدعی اند که مذاکره کنندگان ایرانی، برخلاف نظرات رهبری زیر بار توافقی ذلت بار رفته اند و نباید در مقابل این "خیانت" سکوت کرد بلکه باید به خیابان ها ریخت و توافق را به هم زد.

در این باره چند نکته زیر قابل ذکر است:

1 - اولاً این طائفه همیشه طلبکار و مخالف خوان و خودعقل‌کل پندار، از کی تا حالا زبان و سخنگوی رهبری شده اند که می گویند توافق خلاف خواست رهبری است؟!

آیا به زعم اینان، رهبری که حتی برای اتفاقاتی مانند درگذشت یک روحانی در نجف، واکنش نشان می دهد و پیام تسلیت می فرستد، در برابر مهم ترین واقعه ایران امروز -که آینده کشور را رقم می زند- به حدی منفعل و ناتوان شده است که چهار دیپلمات بروند و کشور را بفروشند و برگردند؟

یا سپاهی که در این ماه ها در خط مقدم جنگ با متجاوزان خارجی بوده و همه می دانیم که از نزدیک در جریان مذاکرات است و حتی در مواردی به طور مستقیم به روند آن کمک کرده، نقش تماشاگر را بازی می کند و اجازه می دهد قالیباف و عراقچی منافع ملی ایران را تقدیم آمریکا کنند؟!

این رویکرد مزورانۀ تندروها، بیش از آن که موضعی علیه مذاکره کنندگان باشد، تضعیف ارکان نظام است ؛ مأموریتی که گویا در اجرای آن، بسیار هم جدی اند؛ خاصه آن که خدا بر ایران و ایرانیان ترحم و تفضّل کرد و اینان نتوانستند گزینه مورد نظرشان را به رهبری برسانند و از این رو، بسیار ناخرسندند... و عاقلان را اشارتی، کافی است.

2 - اما فارغ از تحلیل عمقی علل سنگ اندازی ها علیه هر گونه توافق و صلح و آرامش، یک اصل مسلم وجود دارد و آن، آزادی ابراز عقیده و بیان و برگزاری تجعمات و راهپیمایی است که البته وقتی معنا می یابد که با "عدالت" همراه باشد.

اگر قرار است نظام در برابر این طائفه، قائل به آزادی بیان و آزادی تجمعات شود تا آنها بتوانند علیه مذاکره و مذاکره کنندگان شعار دهند، باید آزادی مشابهی به موافقان توافق داده شود که اینان نیز بتوانند در حمایت از تصمیم نظام برای پایان جنگ و امضای توافق و حتی از سرگیری رابطه با آمریکا تجمع و راهپیمایی کنند؛ آن وقت معلوم می شود که اکثر مردم ایران، حامی اراده نظام برای توافق اند و اقلیت، نمی تواند با داد و قال و به ضرب و زور صدا و سیمای میلی و سوء استفاده از تجمعات و ...، اراده خود را بر نظام و ملت تحمیل کند.

نمی شود که همیشه یک عدۀ قلیل، هر چه خواستند بکنند و بگویند و اکثریت، فقط نگاه شان کنند و خون دل بخورند و حرف هایشان را در گلو خفه کنند! 

یا هر دو طرف باید حق حضور مسالمت آمیز خیابانی و ابراز عقیده داشته باشند یا هیچ کدام؛ این عادلانه است.

3 - چندی پیش یکی از مجری های صدا و سیما در برنامه ای که به آموزش باز و بستن کلاشنیکف مربوط بود، گفت که سال ها پیش در مسجد محله شان چنین آموزشی دیده است. معلوم شد او که حدود 30 ساله نشان می داد و رجز می خواند، حتی خدمت سربازی هم نرفته است و الا باید در دوران سربازی هم چنین آموزش هایی به او می دادند.

چند روز قبل هم خاطره ای از یک تاریخ نگار جنگ منتشر شد که نوشته بود یکی از همین روحانیونی که دم از جنگ و جهاد و شهادت می زند و مخالف مذاکره و توافق است، در دوران جنگ، برای بازدید به یکی از جبهه ها رفته بود و چنان از صدای توپ و تفنگ ها وحشت کرده بود که التماس می کرد "همین امشب مرا به پشت جبهه برگردانید"!

راوی می گوید به او گفتیم: حاج آقا! بچه های مردم هر روز و هر شب در جبهه این وضعیت را دارند؛ شما لااقل همین یک شب را تحمل کن. پاسخ داده بود: نه! وظیفه من جنگیدن نیست، درس خواندن است؛ آیت الله منتظری به من گفته تو در آینده مجتهد خواهی شد.

از این ماجراها و افراد، بسیار زیادند و شاعر انقلاب، مرحوم محمدرضا آقاسی چه خوش اینان را وصف کرده است:

خیل درویشان دکان آراستند

 کام خود را تحت نامت خواستند

خلق را در اشتباه انداختند

یوسف ما را به چاه انداختند

کیستند اینان؟ رفیق نیمه راه

وقت جان بازی به کنج خانقاه

فصل جنگ آمد، تماشاگر شدند